Don't Miss

    Oktoberfest Venray voorbij

    By on 28 oktober, 2012
    De laatste gasten verlaten de feesttent aan het St. Anna terrein. Wat achterblijft is een lege ruimte en een aroma van zweet en bier. De poetsploeg staat al in de startblokken om de boel schoon te vegen, zodat de tent afgebroken kan worden.
     
    Buiten staat een groep jongeren luidkeels de avond te evalueren. Hoewel ze elkaar nog amper kunnen verstaan wordt er enorm hard gelachen. De avond was “top” en “vette shit”. Twee van hen staan voorovergebogen te braken in een heg. Onder de heg zit een heel klein konijntje te bibberen terwijl de kots langs zijn hangende oren druipt.
     
    Even verderop zijn de smeekbedes van een dronken man te horen: ‘Lieve schat, ik bewoelde er echt niets mwee. Ik kwen haar zelemaal nie. Jij bwent de enige vwoor mij! Zweg alsjeblieft iets. Balsjeblieft! Sworry. Ik meen het. Zweg nou iets!!!!’
     
    De boom waar hij tegenaan staat te praten zegt niets terug. De verwarring is duidelijk; zijn vriendin, die een uur geleden reeds is vertrokken, heeft ook een behoorlijke bos hout voor de deur.
     
    Binnen is de poetsploeg inmiddels uitgekomen bij een grote plas urine. Bij de bar? Er loopt een duidelijk zichtbaar spoor van de zijkant van de bar naar beneden. Kennelijk heeft de desbetreffende man of vrouw geen zin gehad in de wachtrij bij de toiletten. Ik gok op een man overigens, al moet je er tegenwoordig niet van opkijken als het een vrouw is geweest.
     
    Niet veel later voelt de ploeg ineens compassie voor de persoon die de plas heeft veroorzaakt. Ze staan gezamenlijk te kokhalzen bij de toiletten. Maandverband in een verstopte en overstroomde wc-pot, spetters tegen een muur van iemand die duidelijk zware diarree had, en een eenzame drol die in een wasbak drijft. Gatverdamme! Ze staan tot de enkels in de pis. De vliegjes in de urinoirs, die bedoeld zijn als mikpunt voor de straal, hebben jammerlijk gefaald. Dronken mensen laten gewoon alles lopen; ook hun gevoel voor fatsoen.
     
    Een van de schoonmakers blaast even uit en doet zich tegoed aan een halve pul bier die is blijven staan, om het vervolgens direct weer uit te spugen. Geen bier dus. Hij had het kunnen weten.
     
    Aan de ingang verschijnt een compleet orkest. De act waar men tevergeefs 4 uur eerder op heeft staan wachten.
     
    ‘We zijn mooi op tijd jongens, ze zijn aan het dweilen. Perfecte timing!!’
     
    De organisator komt luid vloekend met gebalde vuisten in grote passen richting de ingang stampen….
     
    om verhaal te halen bij …… het DWEILORKEST.

    About BrainDump

    Hersenspinsels en overpeinzingen vermengd met het nodige cynisme en sarcasme. That's me!

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.