Don't Miss

    Venray’s glorie: Het kerkpad

    By on 21 maart, 2018
    Jaartal: 1970

    In dit steegje werd vroeger menig kusje gestolen. Menige fiets trouwens ook. Je kon er stiekem een sigaretje roken, en tijdens de avondjes stappen was het een waar Mekka voor de wildplassers. Laat ik het zo zeggen: het is een wonder dat er nog cement tussen de stenen zat :-) Het is uiteindelijk allemaal tegen de vlakte gegaan ten faveure van de nodige parkeerplaatsen. Althans, dat was het officiële verhaal want laten we eerlijk zijn: wij hadden het fundament gewoon compleet aan gort ge- … ehhh … hoe zeg je dat? Gevalletje waterschade dus als je het mij vraagt.

    Jeugdig prostaat 1 – Kerkpad 0.

    In het eerste pand aan de linkerzijde (niet zichtbaar op deze foto uit 1970) zat destijds automatiek Tapas van Dien en Karel (Kerkpad 3), alvorens deze een omvangrijke verhuizing doormaakte. Echt een giga project dat zijn weerga niet kende, want de hele handel moest toch zeker wel 25 meter opschuiven naar het pand dat tegenwoordig de thuisbasis is van snackbar De Hoender.

    Snackbar Tapas (1981)

    In 1981 werd snackbar Tapas heropend in het nieuwe pand aan de Eindstraat 1. En zo te zien hebben de eigenaren van De Hoender er door de jaren heen voor een slordige 5 euro aan verbouwd. Niets veranderd!

    Van je vrienden moet je het hebben

    Ik dwaal af. Ja, het steegje. Nu is daar op zich niets bijzonders aan, buiten het feit dat het niet meer bestaat, maar het was voor mij het plaats delict van een van de meeste bizarre schouwspelen ooit. Het was tijdens de Venrayse kermis dat ik meende pielemans even te moeten luchten in voorgenoemd steegje. Een eindje verderop stond een straalbezopen man met de broek op zijn enkels ook een poging te doen het overtollige vocht te lozen. Één hand tegen de muur, en met de andere hield hij zijn puddingbuks vast terwijl hij het cement tussen de stenen aan het wegspuiten was. Nou ja, het was eerder druppelen .. maar goed. Een van zijn vrienden ging achter hem staan en begon vrolijk te urineren … en wel precies in de lager gelegen broek van zijn maat. Ik kon het 10 meter verder horen kledderen. En zo begon de vijver, vermomd als spijkerbroek, toch snel vol te lopen. Het enige dat ontbrak was een vishengel. Zijn vrienden stonden te bulderen van het lachen, maar het meest bizarre van het hele gebeuren was dat de beste man zo dronken was dat hij het niet eens bemerkte. Pas toen hij de broek omhoog aan het hengsten was voelde hij nattigheid, gevolgd door een scheldcannonade die ver buiten de gemeentegrenzen nog te horen was.  Over een gevalletje waterschade gesproken!

    Ooit kreeg ik op die exacte lokatie een bekeuring van Oom agent: wildplassen. Vandaar mijn aversie tegen regelneukers?

    Een paar dagen later had een of andere recalcitrante onverlaat met een zwarte marker het verkeersbord in het steegje beklad met de woorden:

    WILDPLASSEN VERBODEN!!
    A.U.B. RUSTIG ZEIKEN

    Ik wist van niks.

    Gerelateerde artikelen

    About BrainDump

    Hersenspinsels en overpeinzingen vermengd met het nodige cynisme en sarcasme. That's me!

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *