Don't Miss

    Oude mannen aan de bar

    By on 19 september, 2012
    We kennen ze allemaal wel vrees ik: Mannen van rond de zestig die ‘wonen’ in een kroeg. Ze hebben een vaste plek aan de bar en het patent op quasi grappige opmerkingen. Met name richting jonge vrouwen. Die opmerkingen zijn al minstens 20 jaar oud. Die jonge vrouwen ook… bijna.

    Als ik zelf ga stappen dan begint dat zo ergens rond een uur of negen: de aftrap. Bovengenoemde heerschappen hebben er op dat moment al een werkdag opzitten; qua uren dan. Ze zijn rond het middaguur begonnen in een andere kroeg, en komen op dit tijdstip schijn-nuchter binnenvallen. Wat heet ‘schijn’! Zo dronken als een worm in een fles Mezcal. Salut! Ze brallen iets ontzettend grappigs (maar onverstaanbaar) bij binnenkomst, en lopen linea directa op hun stekkie af, op zoek naar hun eigen deuk in de bar. Of ze gaan de blaas eerst even legen op het toilet. Dit alles voorzien van TE luid commentaar. Uiteraard gewoon bij een pisbak want als ze op de plee zouden gaan zitten komen ze nooit meer overeind. 

    Vervolgens hangen ze dan aan de bar. Op een kruk. Naast elkaar. Praten doen ze overigens zelden, hoogstens een “wat zuupte gij?” of een “doet er nog mar enne om ut af te liere”. Om beurten dommelen ze even in, en soms komt er een straaltje speeksel uit een mondhoek. Drup. Drup. De blik wordt met de minuut waziger, en een goed uur later kunnen ze met hun rechteroog in de linker binnenzak van de buurman kijken.

    De jonge meiden komen pas heel laat, zoals dat tegenwoordig hoort. Die komen om te giechelen, te Wappen en te roddelen. De hongerige ogen van onze veteranen priemen dan op plaatsen waar ze niet zouden mogen komen. Ze zijn kennelijk vergeten dat ze een kleindochter hebben van die leeftijd. Nee serieus: ze zijn het ECHT vergeten!

    Ergens diep in de nacht schrikken ze wakker en aaien een keer tevreden over hun dikke buik. De spaarpot is weer goed gevuld. Beetje waggelen, struikelen, onderuit gaan … en de fiets is gevonden. Oh nee wacht, EEN fiets is gevonden.. nu de juiste nog!! Waar is die sleutel ook alweer? Hoe gaat het licht aan? Uiteindelijk fietsen ze weg, slingerend, op een fiets met van die tassen aan weerszijden. Daarin zitten de boodschappen van vorige week nog. Bedorven! Er sijpelen wat druppels bruine smurrie door de tas van een verteerde bloemkool en een krop sla. In de andere tas zit nog een shoarma schotel (om mee te nemen) van vorige week. Het baasje wist die avond bij thuiskomst niet meer dat hij honger had!

    Jazeker… vorige week was het NOG gezelliger!

    © 2012 – 2014, BrainDump. All rights reserved.

    About BrainDump

    Hersenspinsels en overpeinzingen vermengd met het nodige cynisme en sarcasme. That's me!