Don't Miss

    Eten van de vloer?

    By on 19 november, 2012

    Sprak laatst een kennis die in Thailand was geweest. Ze vertelde me dat ze uiteraard alleen in restaurants had gegeten, puur omdat ze angst hadden voor het voedsel op straat. Ze was bang geweest voor bacteriën vanwege de hitte. Ik moest daar smakelijk om lachen, want ik deed destijds exact het tegenovergestelde toen ik aan het rondreizen was in Azië.

    Waarom?

    Ik ben 2 x in een restaurant geweest, en beide keren kon ik even in de keuken kijken. Laten we het zo zeggen: daar werd Sinterklaas niet vrolijk van! Niet alleen wemelde het er van het ongedierte maar de temperatuur was vele malen erger dan buiten. Een sauna, maar dan zonder blote mensen. Mijn toenmalige vriendin bestelde iets dat in een ananas werd geserveerd. We zaten in een nogal donker hoekje buiten, maar net voordat ze de eerste hap wilde nemen viel me iets op: de ananas was in beweging? HALT! Niet eten. De ananas zat vol met kleine ijverige mieren! Die walgden zelf zo erg van het eten, en schaamden zich zichtbaar voor het feit dat ze onderdeel werden van een maaltijd. Ze waren persoonlijk bereid om het eten terug naar de keuken te marcheren. De ananas was echter net even te hoog gegrepen voor hun gewichtklasse. Het eten hebben we uiteraard teruggestuurd! ‘You NO like?’ vroeg de ober. ‘Nee vriend, me no LIJK … hetgeen we wel waren geweest als we deze mierenkolonie hadden verorberd.

    Op straat was het eten echter perfect! Alles netjes afgedekt in schone schalen, een nette bakplaat, zichtbaar verse groenten… en je stond er met je snotter bovenop. Kijken terwijl iemand voor je staat te koken, met een ontwapende smile; puur als toegift. En dan in een schoon bakkie alles lekker opsmikkelen. ‘You like?’ werd en dan nog gevraagd. ‘Yesssss, I like (het is net facebook)’. Je bedankt vriendelijk in het Thais “khawp khun krap”.

    We hebben de illusie soms dat in Nederland alles beter is. Toch weet ik van een aantal ex-horeca mensen dat er hier ook het een en ander gebeurt. Zo vertelde iemand me een verhaal waarbij een biefstuk van het bord viel en landde op een spekvette keukenvloer. De biefstuk werd opgeraapt, beetje schoongeveegd en hupsakee; biefstuk voor tafel drie. Service!

    Daar zit toevallig een Engels stel. “Here is your steak Sir, extra crispy’ met een knipoog. “There is some hair on it?”. ‘Ah yes, that is something extra, free of charge. Enjoy!’. Zo stond er bij AC Restaurant in Sevenum ooit een kok die een soep aan het bereiden was die een scheut wijn nodig had. Er werd niets afgemeten, hij gebruikte zelfs niet gewoon de fles. Hij nam een paar grote slokken en spuugde die met een boogje in de soep. Prrrrrrrt.

    Een schijnveiligheid dus, soms.

    We hebben keurmerken en zogeheten controles. Toch kan het zomaar gebeuren dat er een mooie sticker op de deur zit, en dat een gids ergens heeft vermeld dat je er van de vloer kan eten …

    .. maar voor hetzelfde geld .. zit je echt van de vloer te eten.

     

     

    © 2012 – 2014, BrainDump. All rights reserved.

    About BrainDump

    Hersenspinsels en overpeinzingen vermengd met het nodige cynisme en sarcasme. That's me!