Don't Miss

    Dorpsicoon ‘vette’ Perry

    By on 9 november, 2012

    Over iconen gesproken! Perry Vermeulen is er zeker een. In het uitgaansleven kent niemand de burgemeester, maar iedereen kent Perry. Hij werkt al zo’n beetje zijn hele leven bij snackbar ‘Den Hoender’ of zoals het in de volksmond heet: Vette Perry. Een nogal oneerbiedige naam die nog stamt uit de tijd dat Perry een paar kilo’s teveel met zich meedroeg. Nou vooruit, het waren er iets meer dan een paar. Twee paar?

    Hij doet die naam al jaren geen eer meer aan, maar hij zit er wel voor eeuwig aan vast. Toch heeft het ook wel iets huiselijks als mensen na het stappen tegen elkaar zeggen: “We gaan nog even naar Perry”. Alsof je gaat uiblazen bij een vriend. Gezellig! Want gezellig is het altijd bij Perry. Je komt er tenslotte niet voor het geweldige eten, want anders had je beter meteen richting huis kunnen verkassen. Nee, want hoe druk het er ook moge zijn, je lacht je helemaal scheef over wat er allemaal wordt geroepen in snackbar Den Hoender.

    Dronken mensen flappen er natuurlijk toch al alles uit, maar dan heb je in Perry een geduchte tegenstander. Altijd in voor een geintje! Zo kwam er ooit tijdens de Carnaval een dronken knul binnen die grappig wilde zijn. “Perry jonguhhh, doe mij een broodje sinas met mayo”. Je voelt hem dan al aankomen. Perry knippert niet eens met de ogen; snijdt een broodje doormidden, legt er een blikje sinas tussen en gooit er een klodder mayonaise overheen. ‘Dat is dan 3,50 euro’ is het enige dat hij zegt. Met een stalen gezicht. Het is soms net een cabaretvoorstelling tijdens het schransen. Een dinnershow, zonder al dat dure eten. Gewoon met een puntzak friet en wat kleffe frikandellen genieten van deze onemanshow.

    Zo noemt hij een stokbroodje eiersalade steevast een eierstok. Hij buldert dan van het lachen om zijn eigen grap, en wij doen vrolijk mee. Ook al heb je de uitspraak al honderd keer gehoord, er is altijd weer iemand die hem nog niet kende. Zo’n jong verlegen meisje die het schaamrood op de kaken krijgt. Perry lost dat op met een lach en een knipoog. Weer een fan erbij.

    Ooit kwamen er een paar Duitsers in de zaak. En Perry heeft (of had) het niet zo op onze oosterburen. Ze stonden aandachtig naar de kippenpootjes in de vitrine te staren. En die zien er zoals gewoonlijk bij Den Hoender niet echt appetijtelijk uit. Uiteindelijk heeft een van de Duitsers het lef om toch de hamvraag maar op de tafel te leggen “Hoe lang liggen die hier al?”. Sja, moet je net Perry treffen. Wederom met een onvermurwbaar gezicht antwoordt hij: “Ik heb geen idee, ik werk hier pas 2 jaar!”. Pis je toch in de broek van het lachen!!!!

    Soms is hij zo druk aan het werk dat sporadisch een zweetdruppel tussen je friet belandt. Je eet het gewoon op! Okay, met enige tegenzin, maar de beste man heeft veel krediet. Als je aansteker geen vlammetje meer wil uitspugen, dan zal Perry even later een nieuwe aansteker over de toonbank aanreiken. Gratis! Maakt hem geen drol uit of je iets komt eten of niet. Dat is gewoon slimme klantenbinding: dat zeg ik! En dat terwijl hij niet eens de eigenaar van die toko is.

    P e r r y  v o o r  b u r g e m e e s t e r !

    En mocht iemand zich afvragen waar iedereen vanavond zit te bunkeren, dan luister maar eens naar het liedje dat ooit over Perry werd gemaakt:

    ♫ Ik zit beej Perry B*tch ♫

    Mocht je een t-shirt of tanktop van hem willen, dan kan dat via onderstaande link:
    T-shirt ‘Ik zit beej Perry B*tch’

    © 2012 – 2016, BrainDump. All rights reserved.

    About BrainDump

    Hersenspinsels en overpeinzingen vermengd met het nodige cynisme en sarcasme. That's me!

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *