Don't Miss

    Carnaval Venray 1980-1990 (deel 2)

    By on 5 februari, 2013

    [Het vervolg op deel 1 …]

    Het is wel duidelijk inmiddels: als 14 jarige kon je niet wachten tot je 16 was en naar de schouwburg mocht. Een goede 2-3 jaar later voelde het alweer als een kleuterbende.

    1984: Hoe vaak kan een 18 jarige dronken worden op één dag? Ehm … Vaak? De schouwburg werd steeds minder interessant, dus het was tijd voor een andere omgeving. Die 16 jarige schouwburg-kleuters snapten er tenslotte natuurlijk helemaal niets van ;-) Vastelaovend vier je in de kroeg of op straat, en nergens anders. Wij als ‘volwassenen’ (ahum) verzamelden zo rond 12:00 uur in Café In den Engel. Er waren op dat tijdstip opvallend veel mensen zonder carnavalskledij. Even later viel pas het kwartje: deze mensen kwamen niet voor de carnaval. Ze behoorden gewoon tot de inboedel. Allemaal mensen met een zwak voor het Goede Doel: ze kwamen vrijwillig al hun geld inleveren, in ruil voor een gele rakker met een witte kraag. Nou, als dat geen goed doel is!? In de kroeg gingen we dan de afgelopen avond evalueren onder het genot van een biertje. Op het overhemd (van ons kostuum) stonden streepjes en dwarsstreepjes; net als een gevangene die de dagen probeerde te tellen. In ons geval telden we de pilsjes / per dag. Je werpt een blik op je arm en ziet daar 50 streepjes staan en een handgeschreven tekst.

    Welja joh! Vijftig bier per persoon naar binnen staan hengsten gisteren. Pffff. Dan pas zie je de zin: “❤ Bel me! x Mieke”. Mieke?, Mieke?, who the fuck is Mieke? Kennelijk hadden we nog heel wat te evalueren want ik had geen enkel idee wie ene Mieke was, en of ze schöne Beine had. Zou het aan die vijftig pils hebben gelegen? Vast niet. Zo tegen twee uur, als de zoveelste joekskapel voorbij was komen denderen met hun versie van ♫ Mien Merie ♫, was het tijd voor de optocht. Daarna snel weer naar binnen, maar deze keer niet in het cafe maar naar zaal In den Engel. Eigenlijk best een saaie ruimte maar de sfeer was er echt niet minder om. Ieder jaar kon ik daar Pierre Pijpers met zijn echtgenote begroeten, beiden gehuld in een boerenkiel met doekje om de nek. Mooi volk! Een enkeling had een jas meegenomen en hing deze op aan een van de weerszijden opgestelde kapstokken, waar je omheen kon lopen. Ik herinner me dat nog goed omdat er aan de achterzijde vaak jassen op de grond werden gegooid, en ik daar ooit samen met mijn toenmalige vrienden een half uurtje bovenop die jassen heb liggen dutten ;-) Tegen een uur of 4 waren we vermoedelijk al voor de eerste keer teut. Aan het begin van de middag hadden we een tafel vol laten zetten met bier, die inmiddels zo lauw als pis waren. Macht allemaal kein flaus aus … kiepen met die handel.

    Tegen een uur of half 7 was het de hoogste tijd om iets te eten. Wij deden dat doorgaans bij een van de vrienden die in het centrum woonden. De door mijn lieftallige moeder klaargemaakte macaroni werd even opgewarmd en iedereen lag, zat of hing ergens in zo’n woonkamer te smikkelen. Zo lam als een deur moesten we dan echt even uitbuiken. De kamer was inmiddels bezaaid met kledingstukken. Als de boel begon in te kakken, en de drempel om te gaan hoger werd, begonnen we iedereen op te jutten: “Kom op mensen, werk aan de winkel, we gaan naar Truus!”.

    Prinsenhof (Wilhelminastraat).
    Bron: archief Peel & Maas

    Buiten Hulsman stond dan een groep ouderen te wachten op het busje naar Vlakwater. Je hoorde ze praten over De Prinsenhof, en dat het toch zo jammer was dat het twee jaar eerder compleet was afgebrand. Vlakwater nam die doelgroep onder zijn vleugels en zorgde met een pendeldienst voor het transport. Ik hoop dat men er van heeft genoten, want een goed jaar later (1985) onderging Vlakwater hetzelfde lot als zijn voorganger: het ging in rook op. Helaas. Bij binnenkomst krijg je de eerste muzikale inkopper al om de oren: ♫ Want bìj Truus ien ’t kefeeke, dor baove ’t buffet, zien de hellege uut d’n hemel òp ’n reejke nérgezet ♫. Tralalalala. Kleine bruine kroeg, oude tafels en stoelen, de tafelkleedjes, en natuurlijk de heiligbeelden bovenop de bar. We are in vastelaovends-heaven. Heerlijk sfeertje met vierders op de tafels of vensterbanken. Zoals de legendarische Grad & Petran zouden zeggen: THISSS ISSS CARNAVAL MAN! (quote uit hun optreden bij Mök 1989).

    Op het moment dat later die nacht alle kroegen gingen sluiten, slenterden wij nog even door naar de Le Coq bar aangezien die nog een paar uur respijt wilden bieden. Via het Gouden Leeuw terrein slopen we dan binnen om nog even door te halen tot 7 uur in de ochtend. Vervolgens naar huis waggelen met de blik op de streepjes op de mouw. Vijftig? Zie ik dubbel? Het pak uittrekken en ergens neerdonderen c.q. neerzetten, om een goede 3,5 uur later weer te ontwaken. Het stijve, vieze en naar bier dampende pak bracht je niet veel later weer naar Den Engel “Daarzijnweweeeeeeer”.

    1988 – 1990: De twintig-plussers “will rock you”

    De laatste vastelaovends-jaren van dit decennium vlogen de Ruud Gullit pruiken over de toonbank bij Thetru. Nederland was tenslotte Europameister geworden en dat moest gevierd worden. Mocht je een verdwaalde Duitser zijn tegengekomen dan kreeg hij steevast de “Zwei zu Eins” uit de halve finale om de oren. “Holland Europameister, Deutschland Jägermeister” en meer van dat soort ongein. Starten deden we inmiddels niet meer in Den Engel maar steeds vaker in ut Koetshuus.

    Hento tent (parkeerplaats Wilhelminaplein)

    Zo tegen het einde van de middag, als de voeten bijna vastgeplakt waren aan de met bier en confetti bezaaide vloer, schoven we een paar deuren verder aan. Op naar het Wilhelminaplein! Daar waar momenteel appartementen en winkels zijn was toentertijd een parkeerplaats met de Hento tent. Via de Hento bar liep je dan helemaal achterin de aangrenzende tent binnen. Tering, wat een drukte! Recht vooruit stond de band ‘Design’ de longen uit het lijf te spelen en te zingen. Ergens vroeg op de avond kwam dan het nummer “We will rock you” van Queen. De hele tent dreunde op zijn grondvesten en door al het gespring voelde je de vloer bewegen. Zelfs als je gewoon was blijven staan, deinde je zeker 5 cm omhoog. Je probeerde nog een keer knoerhard mee te zingen, maar de inmiddels kapot gegane stem wilde niet echt meer. Het was een diepe, krakerige Don Corleone achtig geluid geworden. Leuk voor een ‘Amaretto di Saronno’-reclame maar niet geschikt om Queen uit volle borst mee te lallen. Aan alles kwam een einde; zo ook aan deze carnaval en het decennium. Als groep voegden we ons bij de afsluiting op de Grote Markt en we pompten nog eenmaal alle lucht uit onze longen tijdens een ♫ Rooj mien däörp ien de Pieël, ik hâld van òw mit hárt en miet ziel. Ien òs Rooj ziej ik thuus, ien de Pieël stöt mien huus. Pieël en Rooj zien beej meej noemer ieën. ♫. Een prachtige afsluiting van een unieke tijd. Want wat volgde?

    • 1989: Pentagon sloot de deuren
    • 1990: de Grote Optocht werd afgelast i.v.m. storm, en werd de daaropvolgende zondag gehouden.
    • 1991: de carnaval werd afgelast i.v.m. de Golfoorlog.
    • 1992: het ‘Spelement’ en het schouwburgplein moesten wijken voor die lege vlakte die het nu is.
    • 1993: De Hento tent moest verdwijnen in faveure van appartementen en winkels.
    • 1997: De Hento bar sloot de deuren.
    • 2001: Zaal In den Engel werd gesloten

    De herinneringen zijn er nog, de locaties grotendeels niet. Tijd voor veel nieuwe en mooie vastelaovend herinneringen. Waar dan ook!!! Alaaf.

    Deel 1 van dit verhaal vind je hier.

    © 2013 – 2014, BrainDump. All rights reserved.

    About BrainDump

    Hersenspinsels en overpeinzingen vermengd met het nodige cynisme en sarcasme. That's me!

    12 Comments

    1. hub(er) clephas

      29 april, 2013 at 11:24

      Optocht in 1990 werd door de storm inderdaad een week later gehouden met Prins Gerard (Reynders).Was een heel raar gevoel toen we dus een week later met de raad,prins en vorst bijelkaar kwamen voor de optocht,was toch moeilijk om er stemming in te brengen,echt compleet anders.
      Met Prins Piet (van Dijk) 1991, werd de optocht en installatie ivm de oorlog in zijn totaliteit afgelast,was ook een hele rare nare ervaring en achteraf bleek totaal onnodig.De afspspraak was dat alle bij de SLV (Samen werkende Limburgse Vastenlaovend ver.) aangesloten verenigingen hun openbare activiteien zouden afgelasten.Later bleek dat bijna geen vereniging zich hier aan gehouden had.Vond ik toen als vorst heel jammer.

      • BrainDump

        29 april, 2013 at 13:22

        Bedankt voor de gedetailleerde opheldering Huber. Dat in 1991 de afspraken niet zijn nagekomen is extreem jammer. Vond de afgelasting van de optocht sowieso vreemd. De carnaval gaat door maar de optocht niet? Ach ja, we hebben evengoed mooie herinneringen aan een prachtige carnavalsperiode.

    2. Vincent

      6 februari, 2013 at 00:12

      Heerlijk weer die herinneringen van, in mijn ervaring toch heel bijzondere plekken en tijd……de vastelaovend van toen! Dank je voor de leidraad door het verleden. Compliment!

      • BrainDump

        6 februari, 2013 at 19:46

        Het waren zeker bijzondere plekken en een hele bijzondere tijd. Carnaval vieren deed je vanuit je hart. De aswoensdag had nog echt een betekenis: een afsluiting plus het delen van herinneringen. Tegenwoordig staan die herinneringen op facebook en kan je daar zien wie wat heeft gedaan. Als je het mij zou vragen: telefoons verboden tijdens de carnaval. Dat zou wat zijn!

    3. Maurits Schwachöfer

      5 februari, 2013 at 22:30

      Weer een prachtig vervolg! Aan de Carnaval in de zaal van de Engel en in het Café en tent bij de Hento Bar heb ik ook veel geweldige herinneringen!
      Pfff lijkt alweer een eeuwigheid geleden! Wat was het toen gezellig. Mooie terugblik in het verleden.

      • BrainDump

        6 februari, 2013 at 19:43

        Senks! Het zijn inderdaad mooie herinneringen aan bijna vergeten plaatsen. De komende carnaval wordt heel anders dan die van toen, zeker qua aantallen uren! Pffffff.

    4. Marlie

      5 februari, 2013 at 20:07

      Klopt, er is ooit een optocht verzet door storm, waneer weet ik niet meer. Maar weer een mooi verhaal. En ja, tijd voor nieuwe herrinneringen maar de oude blijven bestaan en die moeten we koesteren en ook delen zoals jij dat nu weer gefixed hebt. Bedankt!

      • BrainDump

        6 februari, 2013 at 19:41

        Dat was dus in 1990 Marlie. Heb de vooraf opgezocht in de Peel & Maas archieven. Of ik het gefikst heb weet ik niet, ik vrees dat het verhaal voor menigeen te lang was ;-) gezien het aantal likes. Never mind, het staat nu tenminste ERGENS beschreven. Dat werd tijd ook!

    5. Jeannette Nederlof

      5 februari, 2013 at 14:56

      mooi….optocht 1990 afgelast vanwege storm?….ik kan me herinneren dat er een optocht verzet was ivm een oorlog iran ofzo…ik liep toen namelijk zelf ook de optocht mee….met de grote thetru groep…we wonnen altijd..vandaar dat ik het weet…zou 1990 kunnen zijn….:-)…..

      • BrainDump

        5 februari, 2013 at 15:08

        De Golf oorlog was in 1992 volgens mij. In 1990 was er hevige storm en is de optocht een week verzet.

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *